Rozdział IX

     W środku byli wszyscy nasi znajomi. Od razu powiadomili nas, że urządzili nam małą imprezkę pożegnalną, bo chcą ,żebyśmy wiedzieli, że będzie nam im brakować przez te parę tygodni. Ktoś z tłumu krzyknął do zatrudnionego prze nich didżeja, aby włączył muzykę. Już po chwili rozpoczęło się prawdziwe szaleństwo.

     Poszłam do kuchni, aby wziąć sobie coś zimnego do picia. Otwierając lodówkę usłyszałam cichy jęk. Zza drzwi wyłonił się Karol, który trzymał się za nos.

- Nie musiałaś być aż tak brutalna w stosunku do mnie-zażartował.

- Przepraszam, nie wiedziałam, że tam stoisz.

- Nic się nie stało. Ale proszę cię, następnym razem oszczędź mój nos.

- Postaram się.

Gdy ten zaczął się powoli do mnie przybliżać, ja chwyciłam go za kark i przyciągnęłam do siebie. Zatopiłam się w jego słodkich ustach. Poczułam jak serce zaczęło mu szybciej bić. Nie zwracając uwagi na otaczających nas ludzi całowałam go jeszcze przez chwilę, a potem chwyciłam go a koszulkę i zaciągnęłam do najbliższego pokoju. Wpadliśmy prosto na łóżko. Bojąc się, że ktoś nieproszony może nam wejść do pokoju, zamknęliśmy drzwi na klucz. Już po chwili dotykałam jego umięśnionej klaty.

- Chyba się w tobie zakochałem- powiedział robiąc odstępy w pocałunkach.

- Ja w tobie też.

Nagle usłyszałam donośne pukanie do drzwi. Karol zabrał koszulkę i schował się pod łóżkiem. Podeszłam, aby je otworzyć. Zobaczyłam w nich lekko podenerwowanego Rafała.

- Kochanie, co ty tutaj robisz? Martwiłem się o ciebie.

- Bolała mnie głowa i po prostu położyłam się tutaj na chwilę- nie zbyt dobre kłamstwo, ale lepsze to niż prawda.

- Ale już wszystko dobrze?- powiedział z troską w głosie.

- Tak, już mi lepiej.

- Chodź, zatańczymy.

Specjalnie dla nas dj puścił spokojną piosenkę. Wtuliłam się w niego i tak przetańczyliśmy może z pół godziny. Potem znów w głośnikach zaczęło lecieć techno. Szczerze to nie lubiłam tego gatunku muzyki, więc wzięłam Rafała za rękę i wyszliśmy do ogrodu. Było tutaj w miarę cicho i pusto, więc mogliśmy spokojnie porozmawiać. Chwilę później zaczęliśmy się wygłupiać. Rafał wziął mnie na ręce i korzystając z okazji, że staliśmy jakieś pięć kroków od basenu wskoczył do niego razem ze mną. Chciałam go ochlapać wodą, ale ten zdążył się odsunąć. Byłam cała mokra i zrobiło mi się już trochę zimno. Mój kochany wyciągnął mnie z basenu i zaniósł do swojego pokoju. Dał mi jedną ze swoich koszulek, abym nie musiała chodzić w mokrych ubraniach.

     Było już dość późno, impreza zaczęła się powoli kończyć. Zostałam sam na sam z Rafałem. Nie miałam już dziś na nic siły, więc poszłam spać. On położył się koło mnie, złapał za rękę, a ja wtuliłam się w niego i tak zasnęliśmy.

     Obudziłam się rano. Rafała już obok mnie nie było. Nie chciało mi się jeszcze wstawać, więc postanowiłam poleżeć jeszcze z jakieś piętnaście minut. Wtem otworzyły się drzwi i do pokoju wszedł uśmiechnięty Rafał, niosący tacę z śniadaniem.

- Dzień dobry, słońce- powiedział i położył tacę na kołdrę.

- Hej. Chyba nie każesz mi tego wszystkiego samej zjeść?

- Ja już jadłem, więc… tak musisz to wszystko sama zjeść.

- Zrobisz to dla mnie i zjesz drugi raz- pociągnęłam go do siebie i pocałowałam. On posłusznie rozsiadł się koło mnie i zaczął jeść. Sięgnęłam po telefon i w tym momencie dostałam sms od taty. Napisał, że wszystkie loty do Francji zostały odwołane z powodu złych warunków pogodowych i że lecimy dopiero za tydzień. Ucieszyłam się, bo nie chciałam jeszcze wyjeżdżać. Tym bardziej, że poznałam Karola. Popatrzyłam jeszcze raz na telefon i zobaczyłam ponad dwadzieścia nieodebranych połączeń, oczywiście od mamy. Zapomniałam jej powiedzieć, że zostaję u Rafała. Pewnie całą noc nie spała czekając na mnie.

- Mam dla ciebie dobrą i złą wiadomość- powiedziałam z odrobiną tajemniczości- którą wolisz jako pierwszą?

- Hymm…. Dobrą.

- A więc…

 ________________________________________________
 

Hejka ;* Szczerze to strasznie nie podoba  mi się ten rozdział. Uważam, że jest beznadziejny i troszkę za krótki. Ale to tylko moje zdanie. Razem z waszą pomocą wybrałam Karola i zostanie nim numer 1.

Liczę na dużo komentarzy, które pomagają mi dodawać rozdział w każdą sobotę. Całuję ;*
Ps. Jeśli macie do mnie jakieś pytania, chcecie ze mną pogadać, to wchodźcie na mojego ask'a. Wszystkie hejty także miło widziane  ;) http://ask.fm/SzklankaRumuu